Skip to content

Jak relacja papieża i prezydenta przyczyniła się do upadku Żelaznej Kurtyny?

January 23, 2012

Państwo Watykan, a zwłaszcza papież prowadzi działalność ewangelizacyjną, katechetyczną i doradczą. Współpracuje z prefektami i kardynałami stojącymi na czele kongregacji odpowiedzialnych za nadzór nad różnymi dziedzinami życia Kościoła. W ten sposób rolę Watykanu objaśnia Catholic Encyclopedia dodająć, że Watykan jest miejscem zarządzania Kościoła Katolickiego. I dodaje, że niewiele wiadomo na innych aspektów działalności Watykanu.

Jednak, jak się wydaje zamierzona, otwartość działań Jana Pawła II (jako jeden z pierwszych papieży przedstawił raport na temat stanu finansowego Kościoła na początku swojego pontyfikatu), stanowi bezcenne źródło informacji na temat jego polityki zagranicznej. Być może niektórym czytelnikom sformułowanie “polityka zagraniczna” w połączeniu z Watykanem może wydać się zbyt odważne ale trudno znaleźć lepsze określenie tych działań.

Zarówno w swoich publicznych wypowiedziach jak w rozmowach prywatnych kardynał, a następnie papież nie ukrywał iż nie godzi się żeby porządek ustalony na konferencji w Jałcie był trwały. Tuż przed konklawe w październiku 1978 r. kard. Karol Wojtyła w debacie z ówczesnym kardynałem Węgier Lekaiem nazwał męczonego przez komunistów kardynała Mindszentego “męczennikiem”. Kardynał Lekai namawiał Książęta Kościoła do współpracy z reżimami zależnymi od Moskwy. Przyszły papież Wojtyła nie mógł mocniej zaakcentować potrzeby przemian. Jak twierdzi historyk Peter Raina, biograf Prymasa Tysiąclecia, wystąpienie kardynała Wojtyły uniemożliwiło wybór zwolennika miękkiej postawy wobec Moskwy. Na konieczność przemian w Europie Wschodniej Jan Paweł II wspominał także w rozmowie z prezydentem Jimmy Carterem w czasie spotkania 6 października 1978 r w Białym Domu. Papież kilkakrotnie zgodził się pomóc administracji Cartera dyskretnie w nawiązaniu poufnych kontaktów z zagorzałymi wrogami USA np. Teheranem. Takich działań podejmowanych przez dyplomację Watykanu z jego inspiracji było więcej.

Zatem gdy na fotelu prezydenckim w Białym Domu zasiadł zwolennik zmiany porządku jałtańskiego to kontakty z Watykanem powinny się układać doskonale w sposób, niejako, naturalny. I z dostępnych dotąd informacji wynika, że rzeczywiście tak było. Nie wiadomo w jakim zakresie prezydent Reagan przekazywał papieżowi Janowi Pawłowi II informacje dotyczące działań sowietów i ich sojuszników wobec Europy Wschodniej, zwłaszcza Polski w 1980 i 1981. Istnieje jednak list, który to potwierdza. Zamieszczam go w “Armia Boga kontra Imperium Zła”.

Ponadto tuż po przemówieniu prezydenta w obronie Polaków wygłoszonym 17 grudnia sowiecka propaganda zaczęła atakować z równą siłą USA jak i Watykan. Oskarżając via Pravda papieża i prezydenta o mieszanie się w wewnętrzne sprawy Bloku Warszawskiego. Sowiecki wyśmiewali określenie “bojownicy o wolność”, określenie Polaków i Solidarności, jakim Reagan posłużył się w swoim przemówieniu. A papieżowi i prezydentowi zarzucono iż “przekazują instrukcje rebeliantom”.

Te oraz wiele innych informacji, które zamieściłem w książce nie pozostawiają wątpliwości iż bez udziału Jana Pawła II, prezydenta Reagana i wiernych im współpracowników koniec lat 1990 mógł wyglądać zupełnie inaczej.

 

Zamów książkę

Comments are closed.

%d bloggers like this: